Web 2.0 is een verzamelnaam voor internetapplicaties die meer mogelijkheden bieden aan de gebruikers ervan. Door de ontwikkeling van webpagina’s te baseren op het gescheiden houden van inhoud en opmaak is er een hele webapplicaties ontstaan die een nog grotere invloed (zullen) hebben op onze manier van werken, de manier van leren en onze manier van leven. Nog niet zo lang geleden werd er door professionals bepaald wat nieuws was en wat daarvan gepubliceerd werd. Inmiddels is dat beeld achterhaald, we bepalen zelf wat nieuws is, we vergaren nieuws wat ons interesseert en we kunnen uit miljoenen nieuwsbronnen kiezen. Dit filmpje zegt meer dan ik uit probeer te leggen:

Vanuit onze huiskamers publiceren we nieuws, via weblogs en rss feeds zorgen we ervoor dat geïnteresseerde lezers op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen. We hebben toegang tot ontelbare bronnen, ervaringsdeskundigen, experts en specialisten. Toch blijft onderwijs vasthouden aan een werkwijze die al eeuwen oud is en waarin weinig veranderd is. Zie hier de mening van een groep studenten over dit onderwerp:
Martijn Bos