Volgens Jennifer Kaminski, research scientist in het Cognitive Development Lab van de universiteit van Ohio, is het gebruik van voorbeelden in wiskundeonderwijs niet altijd productief. Een leerling die een wiskundige theorie leert aan de hand van voorbeelden, zal volgens het onderzoek moeite hebben de theorie opnieuw toe te passen in een andere vragencontext.
Co-auteur van het onderzoeksrapport professor Vladimir Sloutsky bevestigt dat. “Concrete voorbeelden kunnen handig zijn om de mate van begrip van een leerling voor bepaalde stof te toetsen, maar het zijn geen efficiënte leerinstrumenten.”

80 procent

De researchers hebben tachtig studenten verdeeld in vier groepen. Ze hebben hen vervolgens een simpel rekenkundig principe geleerd. In drie van de groepen werd de uitleg geïllustreerd door respectievelijk een, twee en drie concrete voorbeelden. De vierde subgroep kreeg slechts een simpele, abstracte uitleg.
Alle vier de groepen kregen daarna een lijst met multiplechoicevragen voorgelegd, waarmee getoetst kon worden of ze de stof begrepen hadden.

De hoogste score - 80 procent juiste antwoorden - werd gehaald door de groep leerlingen die alleen de abstracte uitleg had gekregen. De andere groepen haalden scores tussen 51 en 43 procent, waarbij volgens Kaminski vaak gegokt werd.

Aandacht

Volgens de onderzoekster wordt met de voorbeelden de aandacht van de leerlingen afgeleid door onnodige, oppervlakkige details. Voorbeelden leiden de leerlingen af van het gestelde rekenkundige probleem en dragen niet bij aan het begrip ervan.

Onderwijs

De conclusies van deze studie lijken interessant genoeg om eens goed naar ons eigen onderwijs te kijken, niet alleen op middelbare scholen overigens. De researchers van het Cognitive Development Lab zijn in ieder geval begonnen met soortgelijke testen bij kinderen in het basisonderwijs.

Bron: www.sync.nl

Benader het internet op een andere wijze. Maak een keuze uit de enorme hoeveelheid informatie die iedere seconde weer anders kan zijn. Groepeer en structureer deze informatie binnen een persoonlijke webpagina en bepaal zelf welke informatiebronnen je raadpleegt. Dit soort websites worden ook wel ‘portals‘ genoemd en worden in toenemende mate gebruikt om informatie te stroomlijnen. Partijen als Google en Netvibes bieden je de mogelijkheid om zelf dit soort portals samen te stellen Mijn voorkeur gaat uit naar Netvibes omdat het net wat meer mogelijkheden biedt én de vormgeving is naar mijn smaak beter.

Hoe werkt het? De eerste stap is het aanmaken van een account bij bijvoorbeeld Netvibes. Daarna heb je een lege pagina ter beschikking waaraan je je eigen inhoud kan toevoegen. Die inhoud kan bestaan uit RSS-feeds van websites waar je regelmatig interessante informatie leest zoals Nu.nl. De meeste websites bieden de informatie op hun website ook als RSS-feed aan. Van deze feeds maak je gebruik door ze op te nemen in je portal en daarmee heb je de laatste informatie van nu.nl overzichtelijk bij elkaar staan. Verzamel RSS-feeds van meerdere websites en geef ze een plaats binnen je eigen portal. Binnen no-time heb je een overzichtelijke pagina met daarin voor jou belangrijke informatie.

Web 2.0 is een verzamelnaam voor internetapplicaties die meer mogelijkheden bieden aan de gebruikers ervan. Door de ontwikkeling van webpagina’s te baseren op het gescheiden houden van inhoud en opmaak is er een hele webapplicaties ontstaan die een nog grotere invloed (zullen) hebben op onze manier van werken, de manier van leren en onze manier van leven. Nog niet zo lang geleden werd er door professionals bepaald wat nieuws was en wat daarvan gepubliceerd werd. Inmiddels is dat beeld achterhaald, we bepalen zelf wat nieuws is, we vergaren nieuws wat ons interesseert en we kunnen uit miljoenen nieuwsbronnen kiezen. Dit filmpje zegt meer dan ik uit probeer te leggen:

Vanuit onze huiskamers publiceren we nieuws, via weblogs en rss feeds zorgen we ervoor dat geïnteresseerde lezers op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen. We hebben toegang tot ontelbare bronnen, ervaringsdeskundigen, experts en specialisten. Toch blijft onderwijs vasthouden aan een werkwijze die al eeuwen oud is en waarin weinig veranderd is. Zie hier de mening van een groep studenten over dit onderwerp:
Martijn Bos

bron: www.webwereld.nl

Tweede Kamer gaat akkoord met actieplan voor open standaarden en open source software bij de overheid. Er komt zelfs een ‘Open Standaard Brigade’ én een openbaar meldpunt.

PvdA’er Martijn van Dam: “Ik ben ongelooflijk tevreden. En de grootste aanbeveling voor dit plan is nog wel de storm van kritiek die Microsoft heeft trachten te ontketenen.” Gerkens: “Precies. Dat een monopolist klaagt dat met dit plan concurrentie en marktwerking zouden worden bedreigd, dat is de ironie voorbij.”

De implementatie van open standaarden krijgt met het plan een dwingend karakter. Alle organisaties moeten in principe meedoen. Mogelijke uitzonderingen moeten worden gemotiveerd en dienen waar mogelijk te worden uitgefaseerd. Dit is het principe van ‘comply-or-explain and commit’.

Het gebruik van open source software binnen de overheid is minder dwingend geregeld. Bij gelijke geschiktheid wordt de voorkeur gegeven aan open source software. Bij maatwerkapplicaties, speciaal in opdracht gebouwd, geldt wel het uitgangspunt dat de opdrachtgevende overheidsorganisatie ook het intellectueel eigendom verkrijgt. Heemskerk: “Dat geldt eigenlijk al, maar wordt vaak vergeten. Hier zijn dus betere instructies nodig.”

Voor het volledige artikel klik hier. Het document Nederland in Open Verbinding is als pdf document te downloaden.

Een abonnement op een krant of een tijdschrift kennen we allemaal. Tegenwoordig is de krant of een tijdschrift een leuke aanvulling op de dagelijkse nieuwsbehoefte maar om echt het laatste nieuws te lezen bezoeken we websites zoals nu.nl. Een nadeel is wel dat je zelf al je favoriete webpagina’s en weblogs af moet struinen op zoek naar nieuwe feiten, zie daar de oplossing RSS.

 Tegenwoordig biedt bijna iedere nieuwssite of weblog een rss-feed aan. Een RSS-feed is te vergelijken met het ouderwetse telexbericht wat verstuurd wordt op het moment dat er een nieuw artikel of nieuwsbericht aan de betreffende site is toegevoegd. Om dit soort berichten te kunnen lezen kan je gebruik maken van RSS-readers die o.a. in de laatste versies van Internet Explorer en Mozilla Firefox ingebouwd zijn. Door in te schrijven op een bepaalde RSS-feed ontvang je berichten van de betreffende site in je RSS-reader. Zo verzamel je RSS-feeds van verschillende sites die op een plek (je RSS-reader) en ben je op de hoogte van het nieuws van al die blogs en nieuwssites.

Aan de rechterkant van deze weblog vindt je het RSS-icoon, door daarop te klikken open je de RSS-feed en daarmee ook de mogelijkheid om je in te schrijven voor deze feed.

Het is zover, het Leren Delen blog is een feit. Na een langdurige periode van installeren en testen van allerlei software heb ik gekozen voor weblogsoftware van Worldpress. Ik had natuurlijk ook kunnen kiezen voor een kant-en-klare oplossing in de vorm van bijvoorbeeld Blogger (Google) maar uiteindelijk stappen veel bloggers over naar een eigen weblogsite waarin je meer vrijheden hebt als het gaat om bijvoorbeeld layout en toepassingen.

Waarom een Leren Delen Blog? Nog een weblog waarin te lezen staat dat de kat vannacht weer niet thuis is gekomen of een spannend relaas over een vogelnestje in mijn achtertuin, daar zitten weinig lezers op te wachten. Blijkbaar heb ik het idee dat er dan wél mensen zitten te wachten op de inhoud van deze weblog. De onderwerpen waarop Leren Delen zich richt hebben te maken met onderwijs. Samenwerking in het onderwijs, niet alleen door leerlingen of studenten maar ook door docenten en onderwijsmanagers. De ontwikkelingen op het gebied van ICT zijn voor velen niet bij te houden, per dag ontstaan er nieuwe mogelijkheden om samenwerken en leren te faciliteren. Om onderscheid te kunnen maken tussen bruikbare en minder bruikbare ontwikkelingen is het voor onderwijsmakers, onderwijsmanagers, leerlingen en studenten van belang dat er inzicht is in de aangeboden producten. Met deze weblog (oftewel blog) probeer ik bij te dragen aan die inzichtelijkheid en daarmee indirect aan kwalitatief goed onderwijs.